Чӣ тавр пешгирӣ кардани коҳиши ногаҳонии истеҳсоли тухм?

Тухм маҳсулоти асосии иқтисодӣ дар парвариши тухм аст ва сатҳи истеҳсоли тухм мустақиман ба самаранокии иқтисодии парвариши тухм таъсир мерасонад, аммо ҳангоми парвариш ҳамеша коҳиши ногаҳонии истеҳсоли тухм ба амал меояд.

Умуман, омилҳои зиёде ҳастанд, ки ба коҳиши сатҳи шакар таъсир мерасонанд.суръати истеҳсоли тухмИмрӯз мо таъсири омилҳои муҳити зистро ба коҳиши суръати истеҳсоли тухм таҳлил мекунем. Мурғҳои тухмгузор ҳангоми истеҳсоли тухм ба тағйироти муҳити зист хеле ҳассосанд. Рӯшноӣ, ҳарорат ва сифати ҳаво дар мурғхона ҳама ба суръати истеҳсоли тухм таъсир мерасонанд.

Нур

1. Вақти рӯшноиро зиёд кардан мумкин аст, аммо кам кардан мумкин нест, аммо вақти дарозтарин набояд аз 17 соат дар як рӯз зиёд бошад ва шиддати рӯшноиро кам кардан мумкин нест.

2. Дар давраи аз 130 то 140 рӯз, нурро то расидан ба давраи авҷи тухмгузории 210 рӯз дароз кардан мумкин аст ва вақти нурро то 14 то 15 соат дар як рӯз зиёд кардан ва доимӣ нигоҳ доштан мумкин аст.

3. Вақте ки суръати истеҳсоли тухм аз авҷи худ коҳиш меёбад, рӯзонаро тадриҷан то 16 соат дароз кунед ва то нест шуданаш онро яксон нигоҳ доред.

4. Мурғхонаи кушода нури табииро дар давоми рӯз ва нури сунъиро шабона қабул мекунад, ки онро метавон ба ду қисм тақсим кард: танҳо шаб, танҳо субҳ, алоҳида субҳ ва шом ва ғайра. Усули иловаи нурро мувофиқи одатҳои парвариши маҳаллӣ интихоб кунед.

5.Хонаи мурғпарварии пӯшидаметавонад нури комилан сунъӣ бошад. Ҳангоми идоракунии рӯшноӣ бояд ба инҳо диққат дод: вақти рӯшноӣ бояд тадриҷан зиёд карда шавад; вақти фурӯзон ва хомӯш кардани рӯшноӣ бояд ҳар рӯз муқаррар карда шавад ва набояд ба осонӣ иваз карда шавад; ҳангоми фурӯзон ва хомӯш кардани рӯшноӣ рӯшноӣ бояд тадриҷан кам ё тадриҷан хира карда шавад, то аз тағироти ногаҳонии рӯшноӣ, ки метавонанд боиси зарбаи шадид ба рама шаванд, пешгирӣ карда шавад.

Баланд ё паст шудани ногаҳонии ҳарорат инчунин метавонад ба суръати истеҳсоли тухм таъсир расонад. Масалан, агар дар тобистон ҳавои гарм ва намноки доимӣ бошад, дар хона муҳити ҳарорати баланд ба вуҷуд меояд; сардии ногаҳонӣ дар зимистон боиси кам шудани умумии миқдори ғизои мурғҳо мегардад ва қобилияти ҳазми мурғҳо коҳиш меёбад ва истеҳсоли тухм низ коҳиш меёбад.

Ҳарорат ва намӣ дар мурғхона

Чораҳои пешгирикунанда барои тағирёбии ногаҳонии ҳарорат ва намӣ дар мурғхона.

1. вақте ки намӣ дар мурғхона хеле паст аст, ҳаво хушк мешавад, чанг зиёд мешавад ва мурғҳо ба бемориҳои роҳи нафас гирифтор мешаванд. Дар ин вақт, барои беҳтар кардани намӣ дар мурғхона обро ба замин пошидан мумкин аст.

2. Вақте ки намӣ дар мурғхона аз ҳад зиёд баланд аст, коксидиоз зиёд аст ва истеъмоли мурғҳо кам мешавад, бояд вентилятсияи фосилавӣ ва мунтазам барои иваз кардани кат, баланд бардоштани ҳарорат ва зиёд кардани вентилятсия анҷом дода шавад ва аз аз ҳад зиёд шудани оби нӯшокӣ пешгирӣ карда шавад, то намӣ дар мурғхона кам карда шавад.

3. Иловаҳои ғизоиро ба мурғҳо сари вақт ва дар миқдори зарурӣ илова кунед, то қобилияти ҳазм ва ҷабби онҳоро беҳтар созед, то истеҳсоли тухмро афзоиш диҳед; агар мурғхона муддати тӯлонӣ вентилятсияи бад дошта бошад, бӯи вазнини аммиак низ ба осонӣ бемориҳои роҳи нафасро ба вуҷуд меорад ва боиси коҳиши истеҳсоли тухм мегардад. Хусусан дар зимистон, вақте ки фарқияти ҳарорат байни дохил ва беруни мурғхона калон аст ва вентилятсия бад аст, мурғҳо ба бемориҳои музмини роҳи нафас махсусан осебпазиранд, ки ин ба суръати истеҳсоли тухм таъсир мерасонад.

Сифати ҳаво дар мурғхона

Мурғхонаи мурғхона вентилятсияи бад дорад, бӯи аммиак чораҳои пешгирикунандаро ба назар мегирад.

Усулҳои вентилятсия: мурғхонаи пӯшидавентиляторҳои ихроҷодатан дар тобистон пурра кушода, дар баҳор ва тирамоҳ нисфаш кушода, дар зимистон 1/4 қисмаш навбат ба навбат кушода мешаванд; мурғхонаҳои кушода бояд ба ҳамоҳангии вентилятсия ва гармӣ дар зимистон диққат диҳанд.

Эзоҳ: Вентилятори ихроҷ ва як тарафи тирезаро дар як вақт кушодан мумкин нест, то ки ҷараёни ҳаво ба таъсири вентилятсия таъсир нарасонад.